Мал табибы Мәхмүт Заһидуллин: «Теге вакытта табибларның дәрәҗәләре бар, сүзләре үтә иде»
Без капка төбенә килеп туктаганда Мәхмүт абый Заһидуллин хатыны Гөлсинә апа белән маллар карап йөри иде. Кызлары Лилия апа каршы алып, өйгә дәште. Шул арада ургылып кергән салкын һаваны куа-куа, язмабыз герое үзе дә килеп керде. Ике куллап күреште дә уйный-көлә безнең белән таныша башлады. Яшел Үзән районының Татар Исламы авылында яшәүче Мәхмүт Заһидуллинга бер дә 80 яшь бирә торган түгел әле. Улы һәм килене белән бергә абзар тулы мал-туар асрыйлар, атлары, умарталары бар. Болар өстенә Мәхмүт абый көн саен диярлек чаңгыда җилдерә. 40 елга якын гомерен мал авыруларын дәвалауга багышлаган, районның хөрмәтле кешесе ул.
«Үкенмим»
Яшь чагында очучы булырга хыялланган малайның тормышы авыл белән ничек бәйләнгән соң?
– Мине әти кечкенәдән үк: «Улым, ат врачы бул», – дип үстерде. Үзе дә ике колхоз оештырып, аны аякка бастырган көчле җитәкче иде. Мал табибларының кирәклеген белә, аларга кадер-хөрмәт күрсәтә иде. Мин исә үзем яшь чакта очучы булырга хыялландым. Военкомат бик яхшы әзерләде, комиссияләр дә үттем. Ләкин укырга керергә баргач, моңа кадәр самолетта очу тәҗрибәләре булган малайларга өстенлек бирелгәне аңлашылды. Безгә исә урын калмады. Әйләнеп кайтканда институтларга кабул итүләр төгәлләнгән иде инде. Кондуктор булып эшләп алгач, җәй көне армиягә киттем. Аннан ноябрьдә кайтканда укырга керү вакыты тагын узган иде. Шулай итеп, Казан ветеринария институтына биш елдан соң гына барып кердем әле мин, – дип искә ала ул.
Укып бетергәч, Мәхмүт абыйны колхозга эшкә чакыралар. 180 сум хезмәт хакы да вәгъдә итәләр. Ул вакыттагы акчалар белән чагыштырганда, шактый саллы сумма. Тик яшь белгеч, «колхозның мал табибы председатель сүзеннән чыга алмый. Аңа еш кына йомышчы малай урынында булырга туры килә» дип, 93 сум хезмәт хакы алып эшли торган район ветеринария станциясен сайлый. Ике елдан соң Норлатта участок табибы булып эшләп ала. Шулай да хезмәт стажының 30 елга якыны район ветеринария станциясендә баш мал табибы урынбасары һәм өлкән ветеринар табиб-эпизоотолог булып уза.
– Үз һөнәремне сайлавыма бер тапкыр да үкенгәнем булмады. Эшли башлаган елларда тәҗрибәле кешеләр кул астында эшләсәм, өйдә әтинең сүзе абруйлы иде. Чөнки ул чын тормыш кешесе булды. Башкалар ял көнендә өйдә калу җаен караса, әти: «Мал якшәмбе көнне дә авырмыйча тормый ул», – дип, мине эшкә җибәрә иде.
– Минем күңелдә гел бер истәлек саклана, – дип сүзгә кушылды кызлары Лилия апа. – Әти эш белән Бакырчы авылына да барып йөри иде. Аның сөйләве буенча, иртәнге савым вакытына фермадагы сыер савучылар шулкадәр моңлы итеп җырлый торган булганнар. Әти аларны куркытмас өчен тын алырга да куркып тора идем, дип сөйләгәне хәтердә. Хатыннар җырлаганда сыерлары да тын гына басып торган. Ул малкайлар да икенче бер төрле иде, дип сөйли иде.
Мәхмүт абый эшләгән елларда мал табибларына Себер түләмәсе, котыру авыруларына да каршы көрәшергә туры килә...
Язманың дәвамын Ватаным Татарстан газетасы сайтыннан укый аласыз.